
Podłoga na gruncie stosowana w domach jednorodzinnych nieposiadających podpiwniczenia, wpływa na odpowiednią hydroizolację posadzki budynku od wilgoci i ujemnych temperatur. Wyłącznie właściwe zastosowanie warstw podłogi daje oczekiwany efekt. Jak zatem uniknąć błędów podczas wykonywania posadzki?
Każda podłoga w domu bez podpiwniczenia musi spełniać określone wymagania. Prócz tych estetycznych i wytrzymałościowych winna chronić mieszkańców przez przedostawaniem się wilgoci z gruntu i tym samym przed ucieczką ciepła z domu do gruntu (izolacja cieplna). Nieodpowiednie wykonanie podłogi na gruncie niesie ze sobą liczne problemy, wśród których najistotniejsze to pękanie posadzki betonowej oraz pęknięcia na styku posadzki i ścian domu.
Czym jest podłoga na gruncie?
Podłoga na gruncie spotykana jest w domach bez piwnicy. Jest to nic innego jak przegroda budynku, położona najbliżej podłoża – mogąca stanowić również kondygnację mieszkalną. Obecnie podłoga na gruncie staje się coraz bardziej popularna. Odpowiednia wiedza ekipy budowlanej oparta na znajomości izolacji termicznej oraz przeciwwilgociowej gwarantuje dobrze wykonaną posadzkę. To idealne rozwiązanie wykonywane jest w pomieszczeniach piwnicznych, pokojach mieszkalnych przyziemia, garażach oraz magazynach. Decydując się na nie musimy pamiętać o najważniejszym aspekcie, albowiem to właśnie ta przegroda będzie stanowiła o efektywnym magazynowaniu ciepła przez budynek.
Podłoga na gruncie warstwy (warstwa wyrównująca, warstwa konstrukcyjna, warstwa przeciwwilgociowa, warstwa izolacji termicznej, warstwa folii polietylenowej, warstwa podkładowa)
Zastosowanie podłogi na gruncie opiera się na wykonaniu przez ekipę budowlaną odpowiednich warstw posadzki: warstwa wyrównująca, warstwa konstrukcyjna, warstwa przeciwwilgociowa, warstwa izolacji termicznej, warstwa folii polietylenowej, warstwa podkładowa. Istotne jest, aby wszystkie powyższe warstwy podłogi na gruncie wykonywane były nie wcześniej niż po dokończeniu zadaszenia obiektu budowlanego. Dzięki temu niesprzyjające warunki pogodowe nie będą stanowiły żadnego problemu.
Ważna ciekawostka – rodzaj i grubość materiałów tworzących poszczególne warstwy musi zostać dostosowana do warunków gruntowych. Przykładowo na twardym i suchym podłożu najlepsza będzie 10-15 cm podsypka z piasku lub pospółki i po zagęszczeniu wibratorem wzmocniona około 10 cm warstwą chudego betonu klasy C 8/10. Inaczej sprawa wygląda na gruntach o małej zwięzłości i potencjalnym zagrożeniem nawodnienia w wykopie. W tym celu układa się geowłókninę chroniącą przed mieszaniem się gruntu z podsypem (grubość zwiększa się do 25 cm).
Warstwa wyrównująca stanowiąca podsypkę i posiadająca grubość około 15 – 20 cm utworzona zostaje z piasku, żwiru lub pospółki. To właśnie ta warstwa jest podbudową dla płyty betonowej podłogi. Podsypka zostaje ułożona na wstępnie wyrównanym podłożu. Każdą kolejną warstwę należy dokładnie zagęścić mechanicznie. Inwestorzy, którzy na posypkę wybiorą keramzyt stanowiący jednocześnie warstwę termoizolacyjną, winni zwrócić uwagę na uformowanie z niego warstwy, 2,5 do 3 razy grubszej od standardowych płyt styropianowych, która zapewnia równie wysokie właściwości cieplne. Keramzyt posiada bowiem gorsze parametry aniżeli styropian.
Podstawą pozostałych warstw podłogi jest warstwa konstrukcyjna wykonana z gęstej mieszkanki betonu. Obecnie warstwę tą stanowi płyta betonowa o grubości od 10 do 20 cm z betonu klasy minimum C 12/15, zbrojona siatkami z prętów stalowych lub poddawana zbrojeniu rozproszonemu.
Warstwa przeciwwilgociowa zapewniająca izolację przeciwwilgociową (chroni przed przenikaniem wilgoci z gruntu do domu), wykonywana jest głównie z papy podkładowej lub folii polietylenowej o grubości 0,3 mm. Łączona jest z izolacją poziomą ścian fundamentowych na 15 do 20 cm zakład. Kluczowe jest, aby w miarę możliwości uniknąć łączeń, które obniżają właściwości warstwy. Jeżeli wystąpią należy zastosować dodatkowe zabezpieczenie w postaci kleju.
Kolejna warstwa – izolacji termicznej, jak sama nazwa wskazuje, chroni przed nadmierną utratą ciepła z domu. Grubość warstwy izolacji termicznej uzależniona jest od planowanego sposobu ogrzewania budynku (np. w przypadku ogrzewania podłogowego grubość warstwy winna wynosić 20 cm styropianu lub polistyrenu ekstrudowanego). Styropian ułożony zostaje w dwóch warstwach, z których druga wierzchnia ma za zadanie przykrycie styk warstw pierwszej (spodniej).
Warstwa folii polietylenowej pozwala na zabezpieczenie przed zespojeniem jastrychu, który nie przenika w łączenia między płytami styropianowymi. Folia polietylenowa stanowiąca dobre zabezpieczenie pomiędzy warstwą izolacyjną a warstwą podkładową, pełni również funkcje poślizgową.
Ostatnią warstwę stanowi warstwa podkładowa będąca podkładem pod posadzkę parteru domu. Tą warstwę wykonuje się najczęściej z jastrychu cementowego lub podkładu anhydrytowego. Jastrych cementowy charakteryzuje się dużą wytrzymałością oraz odpornością na zawilgocenie. Jastrych anhydrytowy w odróżnieniu od jastrychu cementowego nie wymaga dylatacji na dużych powierzchniach. Jego minusem jest brak odporności na wilgoć. Inne rozwiązania to suche jastrychy gipsowe jedno- lub dwuwarstwowe bądź wylewki samopoziomujące. Grubość warstwy podkładowej uzależniona jest od tego, do jakich celów przeznaczony będzie budynek (w przypadku domów grubość warstwy wynosi 4 cm, dla garaży od 5 do 10 cm).
Podłoga na gruncie wybór materiałów
Decydując się na wykonanie podłogi na gruncie musimy pamiętać o jej bezpośrednim oddziaływaniu na każdą wyższą kondygnację. Źle wykonana i w dodatku ze słabych jakościowo materiałów może nie tylko nie przynieść oczekiwanego efektu, ale w przyszłości narazić mieszkańców na duże wydatki. Dlatego prócz odpowiedniej wiedzy ekipy budowlanej, sami winniśmy zwrócić uwagę na wybór odpowiednich materiałów, spełniających obowiązujące normy.
Czym należy się kierować?
Każdy materiał dostępny na rynku charakteryzuje się swoistymi dla siebie parametrami. Dobór odpowiednich materiałów wykorzystywanych podczas wykonywania podłogi na gruncie powinien skupiać się na możliwie najwyższej ich jakości. Odporność na wilgoć, wytrzymałość oraz odporność na wysokie obciążenia czy właściwości termoizolacyjne to jedne z wielu czynników, na które należy zwrócić uwagę.
Podstawowymi materiałami potrzebnymi do stworzenia podłogi na gruncie są piasek, beton, szczelna folia lub papa z zakładem, styropian lub styrodum XPS, folia PE, płytki ceramiczne lub inne materiały wykończeniowe.
Podłoga na gruncie izolacja
Podobnie jak w przypadki ocieplana ścian czy poddasza, tak również i dla podłogi na gruncie izolacja przeciwwilgociowa oraz izolacja termiczna winny być wykonane bardzo dokładnie, z uwzględnieniem kolejności przeprowadzonych prac. Wysoka jakość zastosowanych materiałów oraz solidnie wykonana izolacja gwarantują komfort, chroniąc mieszkańców przed przedostawaniem się zimna z gruntu do domu oraz przed nadmierną utratą energii. Najlepszym i najczęściej używanym materiałem ociepleniowym jest styropian. W tym przypadku im grubsza warstwa izolacji, tym lepiej. Minimalna grubość warstwy to od 10 do 40 cm.
Wspomniany wcześniej styrodur XPS 200, 300 lub 500, inaczej polistyren ekstradowany to doskonały zamiennik dla styropianu. Styrodur powstaje ze spienionego polistyrenu i składa się z małych, zamkniętych komórek, przez co zachowuje większe właściwości izolacyjne aniżeli styropian czy wełna mineralna. Dużą zaletą styroduru jest jego gładka powierzchnia, stanowiąca nie tylko ogromny walor estetyczny, ale również ułatwiająca w dużej mierze wkomponowanie go w otoczenie.
Podłoga na gruncie krok po kroku
Odpowiednia kolejność i precyzja prac podczas wykonywania podłogi na gruncie gwarantuje dobry efekt na długie lata. Poniżej krok po kroku przedstawiamy kolejne czynności.
Wykonanie sypkiej podbudowy to pierwsza czynność, którą należy poprzedzić wyrównaniem terenu oraz wyeliminowaniem humusu. Do wykonania sypkiej podbudowy wykorzystuje się pospółkę (żwir zmieszany z piachem). Alternatywnym rozwiązaniem może być wykonanie około 20 cm warstwy żwiru zasypanej pospółką. Odpowiednia grubość podsypki tworzącej fundament płyt betonowych i mającej charakteryzować się stabilnością wynosi 30 cm. Wykonanie płyty betonowej to kolejny krok, w którym wykorzystuje się beton klasy C 8/10 lub C 12/15. Po związaniu betonu, trwającym zazwyczaj kilka dni, można przystąpić do dalszych prac polegających na wykonaniu izolacji przeciwwilgociowej. Do najtańszej opcji wykonania izolacji przeciwwilgociowej fundamentu należy wylanie dwóch warstw papy. Podczas prac należy pamiętać o 10 cm zakładach i utwardzaniu oraz przyklejaniu papy lepikiem.
Wykonanie izolacji termicznej to czwarty punkt na naszej liście działań. Grubość izolacji termicznej należy rozpatrywać indywidualnie, bowiem wszystko zależy od danego projektu. Co ważne, zastosowanie grubszej warstwy nie wpłynie negatywnie na przebieg prac, gorzej jeżeli zastosujemy cieńszą niż zalecana warstwę. Do wykonania podkładu podłogowego warto zakupić gotową mieszankę bądź samemu zmieszać beton z wodą. Materiałem stosowanym podczas wykonywania podkładu podłogowego jest wspomniany wcześniej podkład cementowy, podkład anhydrytowy lub podkład tradycyjny bądź też wylewki samopoziomujące (grubość niewielka – do 5 cm). Wybierając ostatni wariant warto połączyć dwie warstwy – jedną wykonaną z podkładu tradycyjnego, drugą z samopoziomującego. Wykonując podkład podłogowy należy pamiętać o możliwych do utworzenia zbrojeniach, jeżeli grubość podkładu nie przekracza 6 cm. Ostatni etap prac polega na wykończeniu podkładu betonowego. Inwestorzy, którzy zdecydują się pójść w stronę tradycji i postawią na podkład cementowy, muszą pamiętać o jego właściwym wykończeniu: ztarcie podkładu i następnie przygotowanie powierzchni do ułożenia płytek. Jeżeli wybierzemy panele podłogowe, parkiet lub wykładzinę istotne jest abyśmy wykończyli podkład z niezwykłą precyzją, możliwie jak najbardziej gładko.



