Powierzchnia kondygnacji netto jest powierzchnią ograniczoną przez elementy zamykające.
Określa się ją oddzielnie dla każdej kondygnacji, dla wymiarów budynku w stanie wykończonym, na poziomie podłogi, nie licząc listew przypodłogowych, progów itp. Przekryte powierzchnie kondygnacji, które nie są zamknięte lub są tylko częściowo zamknięte i nie mają elementów zamykających, oblicza się z rzutu pionowego obrysu przekrycia. Powierzchnie w obrębie kondygnacji o zróżnicowanej wysokości (np. duże hole, audytoria) oblicza się także oddzielnie.
Do powierzchni kondygnacji netto wlicza się elementy nadające się do demontażu, takie jak ścianki działowe, rury czy kanały. Nie wlicza się natomiast powierzchni otworów na drzwi i okna oraz nisz w elementach zamykających.
